Dusit's Site

ชีวประวัติ สืบ นาคะเสถียร
โดย มูลนิธิสืบนาคะเสถียร
คุณสืบ นาคะเสถียร หรือนามเดิม สืบยศ
เป็นชาวอำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี
เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ ๓๑ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๙๒
ที่ตำบลท่างาม อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี
บิดาชื่อ นายสลับ นาคะเสถียร อดีต
ผู้ว่าราชการ จังหวัดปราจีนบุรี
มารดาชื่อ นางบุญเยี่ยม นาคะเสถียร มีพี่น้อง
ทั้งหมด ๓ คน โดยคุณสืบ เป็นบุตรชายคนโต
น้องชาย และน้องสาวอีก ๒ คน คือ
คุณกอบกิจ นาคะเสถียร และคุณกัลยา รักษาสิริกุล
คุณสืบมีบุตรสาว ๑ คน ชื่อนางสาวชินรัตน์ นาคะเสถียร
ปัจจุบันอายุ ๒๔ ปี (พ.ศ.๒๕๔๔)
ชีวิตและการทำงาน
โดยที่สายตระกูลของคุณสืบ นาคะเสถียร เป็นครอบครัวของชาวนา ชีวิตในช่วงปฐมวัยจึงต้องช่วยทำงานในนาของมารดา เมื่อว่างจากภาระดังกล่าวก็ออกท่องเที่ยวกับเพื่อน ๆ โดยมีไม้ง่ามหนังสะติ๊กคู่ใจ
ได้เข้าเรียนชั้นประถมต้นที่โรงเรียนประจำจังหวัดปราจีนบุรี ช่วงปิดเทอมว่างจากการเรียน ก็จะออกไปช่วยทางบ้านเสริมแนวคันนา เพื่อไม่ให้มีข้อพิพาทกับเพื่อนบ้าน ทำงานกลางแจ้งทั้งวัน แม้แดดจะร้อนก็มิเคยปริปากบ่น ครั้นเรียนจบชั้นประถม ๔ ต้องจากครอบครัวไปเรียนที่โรงเรียนเซนต์หลุยส์ จังหวัดฉะเชิงเทรา จนกระทั่งเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕ ในสมัยนั้น คุณสืบ มีบุคลิกประจำตัวคือ เมื่อสนใจหรือตั้งใจจะทำอะไรแล้วก็จะมีความมุ่งมั่นตั้งใจทำจริงจัง จนประสบความสำเร็จ และเป็นผู้ที่มีผลการเรียนดีมาโดยตลอด
• ๒๕๑๑-๒๕๑๔ เข้าศึกษาในคณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีความตั้งใจการศึกษาอย่างเต็ม ประสิทธิภาพ และเข้าร่วมกิจกรรมของนิสิตในมหาวิทยาลัย โดยเป็นที่ทราบกันดีระหว่าง หมู่เพื่อนผู้ใกล้ชิดว่า คุณสืบ เป็นผู้มีจิตใจรักงานศิลปะ สูงส่งในเชิงมนุษยสัมพันธ์ มีระเบียบ ในการดำเนินชีวิตในสมัยเรียนอย่างเป็นแบบแผน
• ๒๕๑๖ เมื่อจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์แล้ว ได้เข้าทำงานที่กองสวนสาธารณะของการเคหะแห่งชาติ
๒๕๑๗ เข้าศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชาวนวัฒน์วิทยา คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จนสำเร็จการศึกษา
• ๒๕๑๘ บรรจุเข้ารับราชการ ตำแหน่ง พนักงานป่าไม้ตรี กองอนุรักษ์สัตว์ป่า กรมป่าไม้ ไปปฏิบัติหน้าที่ราชการ ณ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาเขียว - เขาชมภู่ จังหวัดชลบุรี ปราบปรามจับกุมผู้บุกรุกทำลายป่าอย่างมีประสิทธิภาพ
• ๒๕๒๒ ได้รับทุนจาก British Council ไปเรียนปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในสาขาวิชาอนุรักษ์วิทยา
• ๒๕๒๔ เดินทางไปปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งหัวหน้าเขตห้ามล่าสัตว์ป่าบางพระ มีส่วนร่วมในการจัดการและประสานงาน รวมทั้งเป็นวิทยากรฝึกอบรมพนักงานพิทักษ์ป่าอีกหลายรุ่น
• ๒๕๒๖ กลับเข้าปฏิบัติราชการประจำ ฝ่ายวิชาการ กองอนุรักษ์สัตว์ป่า กรมป่าไม้
• ๒๕๒๙ ปฏิบัติงานในหน้าที่หัวหน้าโครงการอพยพสัตว์ป่าตกค้างในพื้นที่อ่างเก็บน้ำเขื่อน รัชชประภา(เชี่ยวหลาน) จังหวัดสุราษฎร์ธานี
• ๒๕๓๐ ปฏิบัติงานในโครงการศึกษาผลกระทบสภาพแวดล้อม เพื่อพัฒนาพื้นที่ ป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ต่อมาได้รับคำสั่งให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี อีกตำแหน่งหนึ่ง เป็นอาจารย์พิเศษ ประจำภาควิชาชีววิทยา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จัดเตรียมเอกสารข้อมูลทางด้านบทความและภาพถ่าย ทุ่มเทพลังกาย พลังใจ เพื่อคัดค้าน การสร้างเขื่อนน้ำโจนในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรและการบุกรุกทำลาย ทรัพยากร ธรรมชาติทุกรูปแบบ
• ๒๕๓๑ กลับมาปฏิบัติราชการที่ กองอนุรักษ์สัตว์ป่า กรมป่าไม้
• ๒๕๓๒ เข้ารับตำแหน่ง หัวหน้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี
• ๒๕๓๓ จัดตั้งกองทุนเพื่อรักษาป่าห้วยขาแข้ง และทุ่งใหญ่นเรศวรเป็นวิทยากรบรรยาย และร่วมอภิปรายในโอกาส และสถานที่ต่าง ๆ หลายแห่ง ส่วนมากเป็นหัวข้อเรื่อง “ การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและปัญหาที่เกี่ยวข้อง ” “ การอพยพสัตว์ป่าตกค้างในเขื่อนเชี่ยวหลาน ” เป็นต้น เขียนเอกสาร โครงงานเพื่อจัดการให้พื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง เป็นพื้นที่มรดกทางธรรมชาติของโลก

๑ กันยายน ๒๕๓๓
ชำระสะสาง๑ กันยายน ๒๕๓๓
ชำระสะสางภาระหน้าที่รับผิดชอบ และทรัพย์สินส่วนตัวที่คั่งค้าง มอบหมายเครื่องใช้ และ อุปกรณ์ในการศึกษาวิจัยด้านสัตว์ป่า ให้สถานีวิจัยสัตว์ป่าเขานางรำ เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ ตามวัตถุประสงค์ดังกล่าว


เช้าตรู่เริ่มต้นตำนานแห่งนักอนุรักษ์ สืบ นาคะเสถียร
นักอนุรักษ์ไทย ผู้ที่รักป่าไม้และธรรมชาติด้วยกาย วาจา และใจ
ขอขอบคุณข้อมูลจาก มูลนิธิสืบนาคะเสถียร
www.seub.or.th
โทรศัพท์ / โทรสาร (02)2247838-39

เพิ่งรู้ว่าเหนื่อยแค่ไหน ที่ต้องใช้ชีวิตลำพัง
ฟ้าทุกเช้ามันอ้างว้างตั้งแต่เธอจากไป
ชีวิตต้องเดินต้องรู้ แต่ไม่รู้ต้องเดินเพื่อใคร
ดาวบนฟ้าคว้ามาได้ใครจะร่วมชื่นชม
ค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า เธอสบตากับฉันบ้างหรือเปล่า
คิดถึงเธอคนดีที่สุด ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย
ยังคงรักเธอ เธอได้ยินบ้างไหม
อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ

เพิ่งรู้ว่ากอดวันหนาว เมื่อเธอนั้นไปไกลลับตา
ใช้มือทั้งสองไขว่คว้า คงไม่มีค่าใด
ห้องน้อยของเธอกับฉันที่วันนั้นมันดูแคบไป
เพิ่งจะรู้มันดูกว้างใหญ่เกินจะนอนคนเดียว
ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า เธอสบตากับฉันบ้างหรือเปล่า

คิดถึงเธอคนดีที่สุด ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย
ยังคงรักเธอ เธอได้ยินไหม
อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ

ได้ยินไหม "คิดถึงเธอ"

ได้ยินเพลงนี้เมื่อ 3 ปีที่แล้วตั้งแต่ในโรงหนังเรื่องโคตรรักเอ็งเลยมันยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่ได้จากไป น้ำตาเริ่มซึมตั้งแต่ Intro มันขึ้น เดือนหน้าก็จะครบ 3 ปี แล้วแต่ทำไมไม่ลืมไปสักที ยังอดทนที่จะห่วงไม่ได้อยู่ตลอดเวลา

ผู้ชายคนนี้มีพรสวรรค์ที่ไม่น่าเชื่อซ่อนไว้อย่างมากมายทั้ง บทบาทผู้กำกับ แล้วยังแต่งเพลงและถ่ายทอดเพลงที่ฟังแล้วทำให้น้ำตาไหลได้ตั้งแต่ เรื่อง โคตรรักเอ็งเลย จนมาเรื่องฝันโคตรๆๆ เมื่อได้ฟังเพลงนี้มันทำให้รู้สึกขนลุก จำได้ว่าไปดูเรื่องโคตรรักเอ็ง แล้วต้องเสียน้ำตาไปตลอดเรื่อง ขนาดเมื่อซื้อแผ่นมาดูก็ยังร้องไห้อยู่ มันอาจจะตรงกับชีวิตคนเราหลายๆๆคน เพราะว่าชีวิตคนเรามันก็เหมือนละครน้ำเน่าหนังน้ำเน่าเรื่องนึง ใครไม่เคยเผชิญกับมันก็คงมองเป็นเรื่องตลกกันไป แต่ถ้าวันนึงใครก็ตามได้เจอกับมันก็จะเข้าใจ ขอคาระวะ พิง ลำพระเพลิง ผู้ที่รู้สึกและถ่ายทอดงานดีๆๆมาให้ได้ดูได้ฟัง

ฮู.........ฮ้า............
ฟ้ายังมีหม่น ฝนยังมีวันแล้ง
สลากยังมีกินแบ่ง หากจะแบ่งใจนี้ไม่มีทาง
น้ำมันยังมีหมด รถยังมีวันล้าง
แต่หากจะให้ล้างใจ หมดจนลืมเธอไปไม่มีทาง

* นึกถึงเหตุการณ์วันที่รักกัน
มันยัง In ในหัวใจ
อยากบอกตัวเองลืมเขาสักทีแล้วมีใหม่
แต่ทำไมใจมันไม่ตามใจ
วนเวียนไปแต่รักเธอ
เปลี่ยนตัวใหม่เป็นคนละคน
แต่เปลี่ยนยังไงทำไมรักยังอยู่เหมือนเดิม
โฮ้...รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง

สียังมีเปลี่ยน เขียนยังมีวันลบ
ละครยังมีวันจบ
แต่หากจะจบใจนี้ไม่มีทาง
ร้านยังมีวันปิด
คิดยังมีหยุดคิด
แต่หากจะให้คิดปิด
ปิดไม่ให้คิดถึงไม่มีทาง

โฮ้...รักจะอยู่อย่างนี้ อยู่อย่างนี้
ได้ยินไหม ยังรักเธอมากแค่ไหน
ได้ยินไหม เข้าใจไหม
รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง

โอ๊ะ โอ้ว โอ๊ะ โอ้ว ว ว…
หนึ่ง ฉันต้องใช้แว่นตาสีเทา เอาไว้เบาแดดให้มันดูสวยดี
สอง ต้องใช้เสื้อยืดสีสด ตกน้ำมันดูชัดดี
สาม ก็ย่ามสะพายสีเก่า ใส่ของทุกอย่างที่มี โวโอๆๆ
วันนี้ฉันจะไปทะเล Yeah h h…

ผ้าขาวม้ากางเกงเลหรือโสร่ง เอาไปหมด เอาไปหมดแล้วกัน
ชิ้นที่ ห้า น่าจะเป็น แจ๊ค จอนสัน เอาไว้ฟังริมทะเล
Yeah h h… เอาไว้ฟังๆ ริมทะเล โวโอๆๆ

ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ
คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ
ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ
คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ
โวโอๆๆ ฮืม ม.. โวโอๆๆ

หก ฉันต้องให้เธอไปด้วยกัน เอาไว้ชวนดูพระจันทร์สวยดี
ให้เธอช่วยชงกาแฟให้ที เธอชงได้อร่อยเหลือใจ
เจ็ด แปด เก้า สิบ ไม่มี ไม่เป็นไร
มีแค่เธอก็พอ มีแค่เธอ แค่เธอก็พอ

ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ
คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ
ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ
คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ

ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ
คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ
ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ
โวโอๆๆ ฮืม ม.. โวโอๆๆ

ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ
คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ
ร่างกายต้องกายทะเล แต่หัวใจต้องการมีเธอ
คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ
โวโอๆๆ ฮืม ม.. ต้องมีเธอ ต้องมีเธอ